Stanisław Ernest Denhoff

Stanisław Ernest Denhoff herbu Dzik urodził się około 1673 roku w Kościerzynie, a zmarł 2 sierpnia 1728 roku w Gdańsku. Był dyplomatą, hetmanem polnym litewskim w latach 1709-1728 oraz wojewodą połockim w latach 1722-1728. Pełnił również funkcje łowczego wielkiego litewskiego i miecznika wielkiego koronnego, a także starosty kilku ziem. Był ostatnim męskim przedstawicielem polskiej linii rodu Denhoffów.

Denhoff poparł elekcję Augusta II Mocnego i pozostał mu wierny także po abdykacji króla w 1706 roku. W 1704 roku pod jego laską zawiązała się konfederacja sandomierska w obronie Augusta II. Po powrocie króla z Saksonii otrzymał buławę polną litewską. W 1709 roku brał udział w bitwie pod Połtawą po stronie Piotra Wielkiego. Po sejmie niemym w 1717 roku przeszedł do opozycji antykrólewskiej. Był marszałkiem sejmów w 1710, 1712 i 1713 roku. Został pochowany w mauzoleum Denhoffów przy bazylice jasnogórskiej w Częstochowie.

Na podstawie artykułu „Stanisław Ernest Denhoff” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.